20-11-06

en keert zich om


 

 

 

 

en keert zich om


loop wat in een weiland rond
nam mee een vlieger en veel wind
zoek het kind in mij
roep haar tot ze voor me staat
onbezorgd en blij

ze pakt het touw en rent
ik laat de vlieger los
we zitten samen in het gras
kijken naar de vlieger in de lucht
spreken zonder klank
dan moet zij weer gaan
en keert zich om
dag mijn kind
tot ziens

ik pluk een uitgebloeide paardebloem
en blaas haar tot nieuw leven

 

© tsila

 

22:54 Gepost door tsila in Innerlijk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wat een leuke ontdekking zo midden in de nacht ! Dit is een heel mooi gedicht Tsila, ik wens je veel enthousiaste bezoekers hier en veel blogplezier :-)

Groetjes van Parelmoer

Gepost door: parelmoer | 21-11-06

De commentaren zijn gesloten.