14-04-07

voor hans lodeizen

 

voor hans lodeizen

 

soms daalt een dichter
in de herfst
op aarde neer
er groeiden voeten aan
ogen vol dromen altijd open
het besef ik moet gaan

het herfstblad volgt de wind
danst een laatste dans
zingt een lied
dat ik kan verstaan

jij bent niet te jong gestorven
je bent gewoon weer weggegaan
er groeiden vleugels aan
de wind in je te lichte ogen

 

© tsila

 

 

95100_1

 

 

 

Kort006isvo01ill427

09:02 Gepost door tsila in Innerlijk | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Beeldmooie poëzie in dit gedicht, Tsila! Je eert hiermee prachtig dat korte leven van Hans Lodeizen.

Groetje

Gepost door: Willy | 14-04-07

Dank Willy, Daar ben ik blij mee, omdat het ook met die reden geschreven is, nadat ik een documentaire over zijn leven gezien had, een bijzonder man, met heel bijzonder werk.

Groet,

Gepost door: tsila | 14-04-07

Dit was ik nog niet vergeten Tsila, het blijft mooi en helemaal in de sfeer van het moment ;-)
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 15-04-07

heeeeeeeeel mooi gedicht

Gepost door: martin amelynck | 12-09-07

heeeeeeeeel mooi gedicht

Gepost door: martin amelynck | 12-09-07

De commentaren zijn gesloten.