19-04-07

te vroeg

 

te vroeg

 

ik zie je in gedachte staan
je luistert naar de wind
die spreekt in bomen
herfst in droge bladeren
misschien hoor je van
lente leven en opnieuw

toch in de winter ben je
teruggekeerd, naar de kale
bomen, ze zeiden niets
en lieten jou begaan

een enkel blad laat los
nog voor de zomer

 

 

 

© tsila


 

 

viona ielegems
Darkthoughts

18:56 Gepost door tsila in Innerlijk | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Pijnlijk om dit gedicht in de lentetijd te lezen, maar ook juist daarom, denk ik. Heel indringend poëtisch!

Groetje

Gepost door: Willy | 19-04-07

Prachtig Tsila, met een slotzin als een messteek. Dit is er één om te bewaren weer !
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 19-04-07

De commentaren zijn gesloten.