26-04-07

bladmuziek

 

bladmuziek

mijn ogen kleven vast aan het foedraal
spring nog, om minder diep te vallen
de rechterhand neemt als reflex de houding aan
het hart valt in Beethoven uiteen

zal ik mijn blad vast laten vallen
half gestorven ben ik al
moet naakt toch verdergaan

wil jij mij naar de stilte dragen
waar geen muziek, even geen muziek
houd jij, je wortels in de grond
en zoek je dan de klanken weer bijeen

straks blaast de wind, ik zucht mee
dan is het weer voorbij

 

 

© tsila


Beethoven_1

Partituur

11:31 Gepost door tsila in Innerlijk | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Ik denk dat Beethoven op dit gedicht nog heeft zitten wachten, Tsila. Prachtige 'bladmuziekklank'!

Groetje

Gepost door: Willy | 26-04-07

hoe een blad een blad kan zijn, mooi Tsila, ik zucht mee.
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 27-04-07

Dit is een zeer mooie!!! Proficiat...jij kunt met woorden spelen en toveren.
Nog een fijne dag verder.

Gepost door: Mythoske | 27-04-07

De commentaren zijn gesloten.