30-04-07

transformatie

transformatie

ze waren wit, vormloos en doorzichtig
zaten in het donker gevangen onder mijn bed
‘s morgens in het licht gingen ze weer
zag je ze niet weer, ze hoorden bij de nacht

op een dag, ik keek niet meer
zijn ze losgebroken
hebben kleur en vorm gekregen
lopen in het licht, zonder schroom
ik loop niet meer door ze heen

soms kijk ik nog en denk
misschien komen ze terug
maar nee, ook zij zijn groot geworden

© tsila

19:56 Gepost door tsila in Innerlijk | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

:-) 't Is prachtig Tsila ! Waaw, de gedachte en hoe je die hebt uitgewerkt...ik zit hier weer met open mond !

Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 01-05-07

ja hé... zij zijn ook groot geworden. Heerlijk om dit te lezen, heerlijk ook om te weten dat die witte spoken ooit groot worden en verdwijnen :)

Gepost door: adem | 01-05-07

Dag Tsila Prachtige blog heb jij om van je poëzie nog maar te zwijgen. Ik heb ervan genoten. Dank je voor je bezoek aan mijn blog.

Gepost door: Joke | 01-05-07

'Kracht'formatie van (de) zinnen. Prachtig gedicht, Tsila!

Groetje

Gepost door: Willy | 02-05-07

Zeer mooi verwoord.....mooie gedachte.
Lieve groetjes

Gepost door: Mythoske | 03-05-07

Dag Tsila Heb je prachtige gedicht nogmaals herlezen. Ik kijk uit naar het volgende. Prettig weekend !

Gepost door: Joke | 04-05-07

De commentaren zijn gesloten.