11-06-07

oostenwind

 

oostenwind

 

dan stap ik in het midden
van een magnetisch veld
en draai rond
een windroos in mijn hand
wijs naar het noorden
ga richting het oosten

er is een schaduw op de muur
een snik, er klinkt muziek
het maanmotief herhaalt zich
de tijd vertraagt
geluiden echoën

ik zoek niet meer
maar wacht


© tsila


250pxcompass_in_a_wooden_frame

Windroos_2

11:26 Gepost door tsila in Innerlijk | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

en weer eens blijf ik stilstaan bij je gedicht, lees het opnieuw en laat het ontroerend tot me komen. Je schrijft zo prachtig mooi, het brengt een huiver tot bij mij.

Gepost door: ikke | 11-06-07

Dag Tsila Je bezorgt mij koude rillingen, met dit pareltje van een gedicht !

Gepost door: Joke | 11-06-07

Dit is Poëzie, jawel, met hoofdletter! Schitterend gedicht, Tsila!

Groetje

Gepost door: Willy | 11-06-07

jaja... een magnetisch veld en dan een windroos, dan kunnen er wel eens vreemde dingen gebeuren. Zolang je weet van waar de wind komt.....

Weer heel bijzonder Tsila !

Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 12-06-07

De commentaren zijn gesloten.